• गृहपृष्ठ
• संस्थागत परिचय
• लिङ्क्स
• पूर्व अङ्कहरू
• सम्पर्क ठेगाना / पाठक प्रतिक्रिया

केशव सिग्देल

गाउँका शालिकहरु

मलाई सम्झना छ
मेरो घरमा एउटा पुरानो पानासोनिक रेडियो हुन्थ्यो
र त्यसले हरेक दिन सुनाउँथ्यो—
शाही प्रशस्ती,
गाजापट्टी र जाफ्ना प्रायद्विपका द्वन्दहरु
काठमान्डु, तुम्लिङ्टार, पोखरा र जोमसोमका
डिले सेड्युल हवाई तालिकाहरु
कालिमाटीको तरकारी र फलफूलको भाउ
ठाउँठाउँका मौसमी विवरण
तर समाचार बुलेटिन सकिउनजेलसम्म पनि
भन्दैनथ्यो मेरो गाउँको नाउँ ।
मलाई सधैं अचम्म लाग्थ्यो
काठमान्डु त्यति विघ्न गरीब छ र?
कि हरेक दिन भनिरहनुपर्छ तरकारीको भाउ
काठमान्डु कहिल्यै समयमा हिंड्दैन र?
कि हरेक दिन दोहोराइरहनु पर्छ डिले सेड्युलहरु
काठमान्डु त्यति संवेदनहीन छ र?
कि हरेक दिन सम्झाइरहनुपर्छ तापक्रमको नाप
बा मलाई काठमान्डुको कथा सनाउँदा भन्नुहुन्थ्यो
गोलभेडाको मोलमोलाइ गरेर मृगौला बेच्छ काठमान्डु
बाढीको त्रास देखाएर नदी उपाहरमा चढाउँछ काठमान्डु
लन्चमा जहाज खान्छ र डिले सेड्युलको सूचना पठाउँछ काठमान्डु
बाको कुरा सुनेर म त्यो बेला अच्चमित हुन्थें
तर अहिले आएर थाहा भो, निम्छरो रहेछ मेरो गाउँ
यहाँ सिजनमा फल्न त फल्छन दुईचार थोक तरकारीहरु
तर कहिल्यै तोकिन्न रेडियोमा यिनको भाउ
कसैले भन्नु पर्दैन यहाँका मान्छेलाई, आफैं थाहा पाउंछन् तुषारो र लू
तर यस्तो संवेदनाका साथ हिँड्दा पनि कहि नपुगेका
गाउँमा ठड्याइएका यि शालिक मान्छेहरु
मानौं काठमान्डुले रिमोट थिचेर रोकिदिएको छ गति
जब सहिनसक्नु भोकले छट्पटिन्छन्
देश खोज्न कालापहाड जाने सेड्युल
आफैं तोक्छन् यि शालिकहरु ।